حرفی با دوستان خوبم

سلام به همه دوستان وکسانی که امروز سری به این وبلاگ زدن

دارم تمام سعی خودم رو می کنم که وبلاگم بهتر از روز قبل بشه

نمی دونم چقدر موفق بودم ، ولی اشکالات این وبلاگ رو به بزرگواری خودتون نادیده بگیرید .

این وبلاگ با اسم ، مــن رفـــیـــق گـــریـــه هــاتـــم رو تقدیم می کنم به بهترین دوستانم تقدیم می کنم به همه اونهایی که تا امروز همراه من بودن .

آره . . . امروز دلم می خواد از تمام دوستانی تشکر کنم که فقط به خاطر اونها اینجا هستم ومی نویسم .

دلم می خواد تشکر کنم از کسانی که از اولین روزهای ورودم و آشنایی من با اینترنت با من همراه وهم صحبت بودن .

موقع ورودم ، هنوز 19 ساله بودم که وارد این دنیای مجازی شدم و لحظاتی رو کنار دوستانی گذروندم ، که هر کدوم رفتار خاص خودشون رو داشتن و با مهارتهای مختلفشون چیزهای زیادی به من یاد دادن .دلم می خواد بدونید بهترین وقشنگترین خاطراتم رو تو همین دنیای مجازی داشتم . لحظاتی که با شما بودم برام بهترین لحظات سپری شده زندگیم بود .الان 21 سالمه وهنوز از این جمع نرفتم . می دونم یک روز هم می رسه که من خداحافظی کنم واز این جمع برم و می دونم باید زودتر از اینها تشکر می کردم از دوستانی که همیشه همراهم بودن و کمکهای زیادی به من کردن ولی فرصت مناسبی جز امروز پیدا نکردم ، شاید این اخرین فرصت برای من باشه ودیگه فرصتی به این خوبی پیدا نکنم .

پس اجازه بدید در ابتدا از دو نفر از قدیمی ترین دوستام که هر دو یک اسم دارن ( مجید ) تشکر کنم ، این دوستان هنوز هم من رو تحمل می کنند وکمک های زیادی تا به امروز به من کردن ، خودشون می دونند لازم نیست معرفی کنم وبیشتر بگم ، ولی تا امروز اگه چیزی یاد گرفتم در زمینه های مختلف ، به خاطر کمک وهمراهی اونها بوده ، حتی گاهی مشورت با اونها باعث میشد ، بهترین تصمیم رو بگیرم ، یکیشون همشهری منه واز همین مشهد ، مشاوره ی خوب ایشون ، رو هیچ وقت فراموش نمی کنم و نفر بعدی هم ، اگه بگم لحظه های زیادی با ایشون هم صحبت بودم و صحبتهای مفیدشون همیشه باعث شده من به خیلی از اشتباهاتم پی ببرم و اجازه دادن تجربه های تلخ رو با حضور پنهانی ایشون ، تجربه کنم . توی بدترین شرایط توی این دنیای مجازی من رو همراهی کرد وتنها نذاشت .باورتون نمیشه ، اگه بگم خیلی بدی ها کردم که ایشون چشمپوشی کردن . شاید اگه این نوشته من رو خودش بخونه منظورم رو متوجه بشه . حتی به خاطر کمک ایشون من با بچه های خوب تبیان آشنا شدم و اگه الان هنوز می تونم سری به این وبلاگ بزنم و فعالیتم رو اینجا قطع نکنم به خاطر کمک ایشون بوده . از هر دوی این دوستان تشکر می کنم ، کاش می تونستم جبران زحمات بیکرانشون رو بکنم .

بقیه دوستانی که بعداها باهاشون آشنا شدم و لحظه های شیرینی رو کنارشون تجربه کردم ، مثل مسعود عزیز ومحمد عزيز و رهگذر عزیز و سامان عزیز و سپیده عزیزم و نیمای عزیز ، که این دوستان هنوز هم همراه لحظه های من هستند . بقیه دوستان که تعدادشون غیر شمارشه ، توی تبیان باهاشون آشنا شدم ، خواننده نوشته های من با اسم n@sim 20 هستند ، مثل مصيبت عزيز و حامد عزیز و پسر خاله حامد و مارشال عزیز و قلب شکسته عزیز و کبوتر مهربون و . . . و رزصورتی عزیزم و مهسای عزیز و یاسمن عزیزم وسوگلی وغریق ومريم و مهتاب و غوغای خاموش و فواره عزیزم و خیلی های دیگه ، باز هم آشنایی خودم رو با این دوستان مدیون محبتها وکمک های همون دوست عزیزیه که در ابتدا گفتم .

تشکر می کنم از همه این دوستان .

نوشته های این وبلاگ شاید خیلی هاش به چشمتون آشنا باشه ، ما بین این نوشته ها ، نوشته هایی رو قرار دادم که خودم نوشتم و به قول یکی از دوستان وبلاگ نویس ، هر کسی توی نوشته های خودش ، یک جورایی درد ودل میکنه ، من هم درد ودلهام رو لا به لای این نوشته ها پنهان کردم .

امیدوارم تنهام نذارید و من رو بیشتر راهنمایی کنید .

فـــدای هـــمـــتـــون نـــســـیـــم . . .

  
نویسنده : nasim m ; ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳۱ امرداد ،۱۳۸٤