سیل سیال نگاه سبزت

همه بنیان وجودم را ویرانه کنان می کاود

من به چشمان خیال انگیزت معتادم

و در این راه تباه

عاقبت هستی خود را دادم

آه سرگشته ام در پی آن گوهر مقصود ، چرا ؟؟

در پی گمشده خود به کجا بشتابم ؟؟

مرغ آبی اینجاست ،

در خود آن گمشده را دریابم . . .

 

  
نویسنده : nasim m ; ساعت ٢:۱۳ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٢ امرداد ،۱۳۸٤